انتظار توانایی این داره که ی آدم از پا دربیاره. اینکه روزها منتظری تا بالاخره تصمیم بهت ابلاغ بشه واست قد ی عمر میگذره. هیچکس نمیتونه درکت کنه مگر ی آدم منتظر دیگه که توی برزخی مث خودت داره دست و پا میزنه...

تو چشمای تو آرومه چشای بی قرار من...

آهنگ تصمیمت بگیر محمد علیزاده

امشب از اون شباس. شبایی که دوست داری خدا بیاد و بغلت کنه و بگه ：هیچی نیس.نترس من هستم. از اون شبای لعنتی...

جمعه ها بقول فرهاد خون جای بارون میچکه. دلم گرفته. بلدم تنهایی برم کافه بلدم تنها قدم بزنم بلدم تنها برم سینما و خرید و چه و چه. کاش ادما میفهمیدن دلیل با هم بودن چیزی فراتر از این حرف هاست...

میگه:" از دل برود هر آنکه از دیده رود" ولی بحث من نه دیده اس نه از دل رفتن بلکه دل گیرم. چطور میشه انقد بی تفاوت بود؟!یجورایی حسرت میخورم به این آدما که راحت اعلام بی تفاوتی می کنن و واقعا هم بی تفاوت هستن. خوش به حالشون.

با خودم کلنجار میرم که دووم بیارم و مبادا حالم بد شه. نمیدونم تا کی و تا کجا این بازی ادامه داره و من تا کی حالم پایدار میمونه...

کوچیک بودم؛سونی ی تبلبغ هندی کم داشت میگفت:" زندگی دکمه بازگشت ندارد"، کاش داشت.

خسته تر از چیزی هستم که انتظارش میره. زجر دادن شاید لذت بخش باشه ولی زجرکشیدن آدم له میکنه...

بعد مدت ها دربی دنبال کردم. منی که از لیگ ایران خوشم نمیومد این بار بخاطر تو، کنج خوابگاه با رادیو لحظه لحظه اش بیادت با لذت گوش دادم. تهش تیمت باخت و ما برنده شدیم. زد به سرم بهت پیام بدم؛ اما خو عاقل تر از قبلم شدم. دیگه حرفی نمونده چه با برد چه با باخت ...